Przepraszam za opóźnienia, ale czasami tek bywa. Tysiąc spraw i jeszcze goście na dokładkę 🙂

Nadrabiam zatem.

Za sobotę:

Pewien murarz, co żył w Salt Lake City
Lubił w kółka malować zeszyty.
Dziwiła się rodzina
(Nie wyłączając syna)
I znajomi (oraz ich kobity).

Niedziela:

Starsza pani w Santiago De Chile
Czas młodości wspominała mile:
„Te tłumy wielbicieli!
Wszyscy tacy weseli!
A dziś co? Tylko ziółka i tyle…”

I dzisiejszy.

Raz milicjant w Białoruskim Mińsku
Wobec psa się zachował po świńsku:
Miska pusta trzy dni,
Kundla z głodu już mdli,
A on uczy się mówić po chińsku!

Podtatrze

Raz marynarz stary w Zakopanem
Ubrdał sobie, że jest Wielkim Chanem.
Choć u czubków nie siedzi,
Straszą dzeci sąsiedzi:
„Wy nie bawcie się nigdy z tym panem!”

Ameryka Południowa

Młody rolnik, co mieszkał był w Chile
Zastanawiał się codziennie, ile
Ma właściwie hektarów.
Gdyż przez grunt jego parów
Biegł. W dodatku niezywkle zawile.

Bliski Wschód, poniekąd.

Pewien wzięty chirurg-plastyk w Izraelu
Operował w życiu już artystów wielu.
Kiedy zmieniał się gust
Panie po nowy biust,
A panowie przychodzili w innym celu.

Dziś jesteśmy w Chile.

Pewien kasjer, co mieszkał w Santiago
Na balkonie opalał się nago
Choć wszyscy go straszyli,
Że grozi mu syfilis
Odra, ospa, koklusz i lumbago.

Irlandia.

Pewien strażak w pięknym mieście Cork
Przy obiedzie raz złapał za fork.
W drugą rękę wziął knife,
Po czym wrzasnął: „Niech life
Straci wreszcie okropny ten stork!”

😉

Podkarpackie

Pewna starsza archiwistka w Żdżarach
Większość życia spędzała przy garach.
Kiedyś jednak, niestety
Posypała kotlety
Arszenikiem. W bardzo złych zamiarach.

USA. I proszę bez komentarzy, że w Stanach nmie ma powiatów, tylko hrabstwa. Licentia Poetica. No.

Starsza pani w powiecie Bostońskim
Chciała bawić sie mieczem japońskim.
Wkrótce miła staruszka
Obcięła sobie uszka
Jadąc przy tym na grzbiecie końskim.

Słowacja.

Raz policjant młody z Bratysławy
Nocą dziwne urządzał zabawy:
Jeździł w kółko po skwerze
Na zielonym rowerze,
W każdym uchu mając liść agawy.

Z niejaką przykrością ogłaszam okres remontowo – świąteczny.

Za dużo spraw, za mało czasu. Limeryki muszą poczekać do „po świętach”.

I’ll be back!!! 😉